ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ

ନଳୀନି କାନ୍ତ ଦାଶ ମୁଁ ଥିଲି, ତମେ ଥିଲସମୟ ଥିଲା,ସାଥେ ଥିଲା ସେହି ସଞ୍ଜ । ମୁଁ ଅଛି, ସମୟ ଅଛିସାଥେ ଅଛି ସେହି ସଞ୍ଜହେଲେଆଜି ତମେ ନାହଁ । ରାତି ଥିଲା, ଜହ୍ନ

ଅମୀୟ ବେଜ ଏରୁଣ୍ଡି ଡେଉଁଡେଉଁ ପାଣି ମୁନ୍ଦେ ଥୋଇଦେଲା ଆଣି ବୋଉ ।ଆଉ ଯେ’ ହେଇଥିଲେ କହିଥାନ୍ତି –ନା ଶୋଷ ନାହିଁ ଥାଉ … ଆଜିବି ପିଉପିଉ ପାଟି ଧାରୁ ଇଡ଼ିଯାଏ ପାଣି ଦେହଯାକ

ଭାସ୍ଵତୀ ବାସୁ ୧.ସେ କହିଲା ତା ଓଠ କୁଆଡ଼େଶୁଆ ଥଣ୍ଟ ପରି ଟାଣଆଉ ମିଛ ହସ ପାଇଁ ଟାଣ ଓଠ ଜରୁରୀ । ୨.ସେ କହିଥିଲା ପ୍ରେମ ଦବହେଲେ ମୋ ମୁଠାକ ଯାକ ଧୂଳି।ଏବେ

ବେବିନା ରଥ ତା ସହ ଭେଟ ହେବାର କଥା ଥିଲାକିନ୍ତୁ କଥା ରହିଗଲା କଥାରେ । ସେ ମୋ ପାଖୁ ଡାକରେ ପଠାଇଥିଲାପଲେ ଚଢେଇ, ଗୋଟେ ଗୀତର ଝରଣାପବନରେ ଚଗଲା କେଶକୁ ବାନ୍ଧିବା ପାଇଁକୁରେଇ