Category: ସ୍ତମ୍ଭ

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ଥରେ ଉତ୍ତମ ରୂପେ ଅନୁଧ୍ୟାନ କରନ୍ତୁ, ଏହି “କଳେ ବଳେ କୌଶଳେ” ଶବ୍ଦ ତ୍ରୟୀଙ୍କ ଉଚ୍ଚାରଣ ପରେ କୌଣସିନା କୌଣସି କର୍ମ ବା ଲକ୍ଷ୍ୟ ହାସଲର କଥା ନିଶ୍ଚେ ଜଡ଼ିତ ହୋଇଥିବ

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ଏହାର ମାନେ ତେବେ ଏଇଆ ଯେ ଆପଣ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିବା ପାଇଁ ମନସ୍ଥ କରିଛନ୍ତି । ନା,ନା, ଆମେ ଏହାକୁ ନାକରା କଥା ମଣୁ ନାହୁଁ । ବରଂ ଭଲ କଥା

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ଏମିତିରେ ‘ଭବ’ ମାନେ ଆମେ ଆତଯାତ ହୋଇ ଯାବତ ଲୀଳାଖେଳା ଚଳାଇଥିବା ପୃଥିବୀ ବୋଲି ଯଦି ଭାବି ବସିବା, ତେବେ ତ’ ଜାଣ ଯେ ଏହାର ପାଖାପାଖି ଦୁଇ ତୃତୀୟାଂଶରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵ

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ଠାଏ ପଢିଥିବା ମନେପଡୁଛି,” ପଥର ଫାଟି ପାଣି ବୋହୁଅଛି ରୋକିବାର ଶକ୍ତି ଅଛି କାହାର ?” ଅର୍ଥାତ ପାଣିର ତରଳାବସ୍ଥା ସୁଦ୍ଧା ରହିରହି ସ୍ରୋତ ହୋଇ ବୋହି ଯାଇପାରେ ! ସେତେବେଳେ

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ବର୍ଷାରେ ଆଷାଢ଼ ଶ୍ରାବଣ, ମେଘ ବରଷେ ଘନଘନ : ଏହି ପଦକ ଭିତରେ ଏତେ ଶୀତଳତା ଯେ ଶୁଣିଲେ ଇ ଦେହ ମନ ବର୍ଷାକୁ ଝୁରେ ! ତେବେ ବର୍ଷା କ’ଣ

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ଜଗଦଗୁରୁ ଆଦି ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ରଚିତ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ଅଷ୍ଟକମ୍ ର ପ୍ରତି ଶ୍ଳୋକ ଶେଷ ହୋଇଥାଏ “ଜଗନ୍ନାଥ ସ୍ୱାମୀ ନୟନ ପଥଗାମୀ ଭବତୁ ମେ” ରେ ! ଏଥିରୁ ସୁସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀ

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ବୟସ୍କମାନେ ବଡ଼ ଲୋକ, ଅନେକ କିଛିରେ ବଡ଼ ହୋଇଥିବା ସହ ବୟସରେ ତ ନିଶ୍ଚୟ ! ତେବେ ଏମାନେ ବି ଜନମି ଥାନ୍ତି ଶିଶୁ ହୋଇ । ସମୟ ସହ ତାଳ

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ଏଠେଇଁ ‘କର’ ଶବ୍ଦଟି ବିଶେଷ୍ୟ ବୋଲି ଆଉ ଭାବି ପକାନ୍ତୁନି ଆଜ୍ଞା, ଏହା କ୍ରିୟା ପଦଟିଏ । କ୍ରିୟା ଅର୍ଥ ତ କାମ, ନିଶ୍ଚେ ଜାଣିଥିବେ । ଠିକେଠିକେ ସେଇଆ ହିଁ

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ କିଏ କାହାର ? : ଏହି ଦି’ପଦ ଶୁଣିବା ମାତ୍ରେ ଆମେ ଆମ ପିଲାଦିନକୁ ଚାଲି ଯାଉଛୁ ଏବଂ ମନେପଡ଼ି ଯାଉଛି ଯେ ଆମଠୁ ଦଶ ବର୍ଷ ବଡ଼ ଆମ ନାନୀ

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ପିଲାଦିନେ ଖଡ଼ିଛୁଆଁ ବା ସ୍କୁଲରେ ପ୍ରବେଶ ଦିନ ଅକ୍ଷର ସହ ପରିଚିତିରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯାଏ ପାଠପଢା । ଏହା ପଛରେ ଥାଏ ସେଇ ଚିରାଚରିତ ଚିନ୍ତନ : ମଣିଷ ହେବା ପାଇଁ