ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ

ରାମକୃଷ୍ଣ ଆମେ ଯେତେ ଚିତ୍କାର କଲେନିନ୍ଦିଲେ, ଗାଳିଗୁଲଜ କଲେଯେତେ ଧିକ୍କାରିଲେ ଦୁଃଖକୁ;ବିଫଳ ହେଲା ସବୁ ଅସ୍ତ୍ର । ଏବେ ସବୁ ଶବ୍ଦମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେବାଏବେ କେବଳ ଶୁଣିବାନିଶ୍ଵାସର ନିଶବ୍ଦ ଗୀତଦେଖିବା ସେ ସବୁ ଅଦୃଶ୍ୟ

ବିନୟ ମହାପାତ୍ର ମୁଠାଏ ମାଟି ମୁଁ,ଉଠାଇଲି ଯେବେ,ବୋଳି ଦେବି ବୋଲି ମଥାରେ,ମାଟି ତ ନଥିଲା ମାଆଟିଏ ପରି,ମୁଠା ଭରିଥିଲା ଅଧା ମାଟି ଆଉଜଳା, ଦରଜଳା,ବାରୁଦର ମିଠା ବିଷରେ । ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ପୁଳାଏ ପବନଭରିନେଲି

ଡମ୍ବରୁଧର ବେହେରା କେବେ ଏଇ ଘରର କାନ୍ଥରେ,ପିଲାଦିନର ଛବି ହସୁଥିଲା,ଝରକା ଦେଇ ଆସୁଥିବା ପବନ ବି,ଆପଣାର ସ୍ପର୍ଶ ନେଇ ବହୁଥିଲା । ଆଜି କବାଟର ଦୁଆର ବନ୍ଧରେ,କିଛି ପୁରୁଣା ଅପେକ୍ଷା ପଡ଼ିଛି,ତୁଳସୀ ଚଉରାର ଶୁଖିଲା