ଶୁଭ ନାରାୟଣ ସ୍ଵାଇଁ ରଂଜନ, ମୋର ଆସିଷ୍ଟାଣ୍ଟ । ଏଇ ଦୁଇ ଦିନ ତଳର କଥା । ଲଗାତାର ଚାରିଦିନ ଯାଏ ମୋ ମେଜ ଉପରେ ଗୋଟିଏ ବହି ଡେଣା ମେଲାଇ ପଡ଼ିଥିବାର ଦେଖି
ଭୁବନେଶ୍ୱର : ମନୋଜ ଦାସଙ୍କ ଭାଷାରେ, ଭାବରେ, ଚରିତ୍ର ଚିତ୍ରଣରେ ଉତ୍ତୁଙ୍ଗ ପରିପକ୍ୱତା ପରିଲକ୍ଷିତ ହୁଏ । ନିସର୍ତ୍ତ ଭାବରେ ମଣିଷକୁ ସ୍ଵାଗତ କରିବା, ମଣିଷର ଅସହାୟତାକୁ, ବିଷାଦକୁ, ଶୋକକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବାରେ ସେ
ନୀଳିମା ନିବେଦିତା ଦେହଟେ ଅଛି ମାନେଦହନ ଅଛି ନାନା ଜିଜ୍ଞାସାର ଦେହଟେ ଅଛି ମାନେଜୁଆର ଅଛି ଉଚ୍ଚାଟ ମନର ଦେହଟେ ଅଛି ମାନେଅଛି ଲୋଭ ଧାପେ, ମୋହରୁ ଚେନାଏଅଛି ସ୍ୱଳ୍ପ ଭୟ, ଅଛି ବି
ଅରବିନ୍ଦ ଦାସ କିଛି ଲୋକଙ୍କ ହାତରେ ଜୋରରେ ବାଜୁଥିବା ଘଣ୍ଟ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ନଈ କୂଳରେ ଥିବା ବଡ଼ବଡ଼ ଗଛ ଉପରେ ମାଙ୍କଡ଼ଗୁଡ଼ାକ, ଭୟରେ ଗୋଟେ ଗଛରୁ ଅନ୍ୟ ଗଛକୁ ଡିଆଁ ମାରୁଥିବାର ଦେଖି
ବିନୟ ମହାପାତ୍ର ତୁମେ ଆସିବ ବୋଲି,ବସନ୍ତକୁ ଡାକିଥିଲି,ମଳୟ ଆଉ କୋଇଲିକୁ ବି । ହେଲେ ତୁମେ ଆସିଲନି,କିଛି ଦୁଃଖ ନାହିଁ, ତୁମେ ଆସିଲନି, କଣ ବା ବିଗିଡ଼ି ଗଲା,ତୁମ ଅନୁପସ୍ଥିତିରେ ବି ବସନ୍ତ ଆସିଲା,ଚଉଦିଗେ
ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ହଁ, ବୋଇତାଳୁ ଗୋଟେ ଫଳର ନାମ । ପରିବା ଭାବେ ବ୍ୟଞ୍ଜନ ପ୍ରସ୍ତୁତି ବେଳେ ଏହା ଲୋଡ଼ା ପଡ଼ିଥାଏ । ଆମ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏହା ବୋଇତାଳୁ ଭାବେ ନାମିତ । ଅଞ୍ଚଳ
ଲଲାଟେନ୍ଦୁ କବି ମଧୁର ବସନ୍ତ କାଳ ବିରାଜିଲା ଆସିସୁମନ ସୁଗନ୍ଧେ ଦେଖ ଭ୍ରମରଟି ମାତେ,କହ କେତେ ଥିବି ଆଉ ଏକାଟିଆ ବସି,ଭାଇ ନାହିଁ ଆଉ ମୋର ଖେଳିବାକୁ ସାଥେ | -୧ ଟହ ଟହ
ଅମିତା ମହାନ୍ତି ଦେଖୁନ !କେମିତି କୋଇଲି ସ୍ୱରଅଧୁରା ମନେହେଉଛିହେନା, ଗୋଲାପର ବାସ୍ନାଫିକାଫିକା ଲାଗୁଛିଆଉ ସହରଟା ଖୁବ୍ ନୀରବକାହିଁକିନା ତୁମେ ଆସୁଛ ବୋଲି .. ମନରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଅସୁମାରିକାହିଁ କେତେ ଦୂରରେପରଫର ନେତ ଉଡୁଛିଅପହଞ୍ଚ ଇଲାକାରେରୂପା