ରାମକୃଷ୍ଣ ଆମେ ଯେତେ ଚିତ୍କାର କଲେନିନ୍ଦିଲେ, ଗାଳିଗୁଲଜ କଲେଯେତେ ଧିକ୍କାରିଲେ ଦୁଃଖକୁ;ବିଫଳ ହେଲା ସବୁ ଅସ୍ତ୍ର । ଏବେ ସବୁ ଶବ୍ଦମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେବାଏବେ କେବଳ ଶୁଣିବାନିଶ୍ଵାସର ନିଶବ୍ଦ ଗୀତଦେଖିବା ସେ ସବୁ ଅଦୃଶ୍ୟ
Category: କବିତା
ବିନୟ ମହାପାତ୍ର ମୁଠାଏ ମାଟି ମୁଁ,ଉଠାଇଲି ଯେବେ,ବୋଳି ଦେବି ବୋଲି ମଥାରେ,ମାଟି ତ ନଥିଲା ମାଆଟିଏ ପରି,ମୁଠା ଭରିଥିଲା ଅଧା ମାଟି ଆଉଜଳା, ଦରଜଳା,ବାରୁଦର ମିଠା ବିଷରେ । ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ପୁଳାଏ ପବନଭରିନେଲି
ଡମ୍ବରୁଧର ବେହେରା କେବେ ଏଇ ଘରର କାନ୍ଥରେ,ପିଲାଦିନର ଛବି ହସୁଥିଲା,ଝରକା ଦେଇ ଆସୁଥିବା ପବନ ବି,ଆପଣାର ସ୍ପର୍ଶ ନେଇ ବହୁଥିଲା । ଆଜି କବାଟର ଦୁଆର ବନ୍ଧରେ,କିଛି ପୁରୁଣା ଅପେକ୍ଷା ପଡ଼ିଛି,ତୁଳସୀ ଚଉରାର ଶୁଖିଲା
ନିବେଦିତା ମିଶ୍ରଗୁରୁ ଅନେକ କଷ୍ଟର ସହସାଉଁଟି ନେଇ ପାରିଲିମ୍ଲାନ ଶିଉଳି ଫୁଲ ପରିଏଠିସେଠି ଝରି ପଡ଼ିଥିବାମୋ ଟୁକୁଡ଼ା ଖଣ୍ଡମାନଙ୍କୁ … ବେଶ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଥିଲାପୁଣି ସେମାନଙ୍କୁସିଲେଇ କରି ଯୋଡ଼ିବାଆଉ ନିଜକୁ ପୁଣି ଗଢ଼ିବା ବି…
ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ଗାନ୍ଧୀ ବିରାଜିଛନ୍ତିକର୍ପୋରେଟ ହାଉସ୍-କୃତପାର୍କ ଭିତରେନାନା ଜାତି ଫୁଲଙ୍କ ମେଳରେପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିଟେ ହୋଇସବୁ ଥିଲାବାଲାଙ୍କୁତଥାପି ଘାରିଥିବାନାହିଁ ନଥିବା ଜଞ୍ଜାଳରୁମୁକ୍ତି ଦେଇ, ସରସ କରିବା ପାଇଁ ! ପ୍ରବଳ ଭିଡ଼ ପାର୍କ ବାହାରେଖଣ୍ଟ ଦଲାଲ ଓ
ଲଲାଟେନ୍ଦୁ କବି ହୁଡ଼ି କି ବାହୁଡ଼ି ଆସିଲ ନାହିଁଗଲ ଯେ ଚାଲି?ବିକଳେ ବିଳପେ ଅବଳା ବାଳାଲୋତକ ଢାଳି ॥ ୧ ॥ ଅମାବାସ୍ୟା ବାସି ଆସିବ, ଅବାଶିବ-ଜାଗରେ ?ଠକି ଗଲ ଗେଲି ଝିଅକୁ କହିଆସିବ
ପ୍ରଦୀପ କୁମାର ପଣ୍ଡା ମରିବା ଆଗରୁ ଗଛମାନ ନଂଗଳା ହୋଇଯାନ୍ତିସଅଳ ସଅଳ ନୁହେଁ, ପ୍ରଥମେ ଫଳ ଧରିବା ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତିଫୁଲ କି ବଉଳ ଆସେ କେବେକେମିତି ଅଦିନିଆ ଶୁଖି ଝଡ଼ିଯାଏ ।ଶ୍ଵାସ ଟିକିଏ ପାଇଁ ପତ୍ରମାନ
ଅରୁଣ କୁମାର ମିତ୍ର ସବୁଜିମା ଚାରି ଦିଗ ମେଘମାଳା ଗଗନେପରିଚ୍ଛନ୍ନ ଧୂଳିହୀନ ମୃଦୂ ମନ୍ଦ ପବନେ । ପ୍ରଥମ ପୂଜ୍ୟ ଆମ ଦେବତା ଗଣପତିଶାରଦୀୟା ଶୁଭାରମ୍ଭ ଉଲ୍ଲସିତ ଧରିତ୍ରୀ । ସିଦ୍ଧିଦାତା ଗଜାନନ ବୁଦ୍ଧିଦାତା
