ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ

ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦାସ ତୁ ଇତିହୀନ ଚିଠିରୁ ଚଉଠେଭୋଦେଇ ମେଘର ବାଦ,ତୁ ଶୀତ ସକାଳ, କଅଁଳ ଖରା ମୁଁଅତୀତର ଅପବାଦ । ବୁଢ଼ୀ ବାସୁଳେଇ ନେତ ପରି ତୁହିମୁଁ ମଉନ ମାଟିଘୋଡ଼ା,ଝୁଣା, ପଣା, ଧୂପ ଧୂଆଁର

ବିଜୟ ଚୌଧୁରୀ ଯାହାର ଗର୍ଭରେ ରହି ତାକୁଅହରହ ଜଠରକୁ ଗୋଇଠା ମାରିଲି କିନ୍ତୁ ସେଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲା,ସେ ମୋ ମା । ଯିଏ ମୋତେ କଥା କହିବା ଶିଖାଇଲା,ତା ସ୍ତନରୁ କ୍ଷୀର ଦେଇ ମଣିଷ

ନୀଳିମା ନିବେଦିତା ଦରଜ ହିଁ ଦରଜା ହୁଏଅନୁଭବର,ବେଳା ଛୁଇଁ ଫେରୁଥିବା ଜୁଆର ହିଁଶୋଷ ମେଣ୍ଟାଏସାଗରର । ଫୁଲ ଫୁଟି ମଉଳିଯିବା ସଂସାରର ନିୟମଆଶାରେ ସନ୍ଦେହ ଅଙ୍କୁରେଇବା ମଣିଷର କାମତା’ବୋଲି କ’ଣ ମୁଁ ଚୁପ୍ ବସିବି