Category: କବିତା

ଦେବଯାନୀ ରାୟ କେଉଁ ଏକ ଚିହ୍ନା ଚିହ୍ନା ବାସ୍ନାରେ ଚହଲିଗଲା କିଛି କ୍ଷଣହଁ….., ଆଜି ସନ୍ଧି କ୍ଷଣରେ ଅନ୍ଧାରକୁ ଗୋଟା ପଣେମାତ୍ କରିନେବାର ବେଳଗୋଟେ ପ୍ରସସ୍ଥ ମଇଦାନରେଛାତି ପାଲଟି ଯାଏ ନଗ୍ନତାର ଚିହ୍ନଯେଉଁଠି ସର୍ବଦା

ରାମକୃଷ୍ଣ ବାରିକ କେବେକେବେ ପ୍ରେମିକାମାନେସାଜନ୍ତି ସରକାର, ପାଲଟନ୍ତି ପ୍ରଶାସନକରୋନା କଟକଣାଠୁ ବି କଡ଼ାକଡ଼ି କରନ୍ତି ନିୟମରାତିଅଧିଆ ଲଭରେ ଲଗାନ୍ତି ଲକଡ଼ାଉନ୍ସମ୍ପର୍କ କରନ୍ତି ସଟଡ଼ାଉନ୍ଏଠି ପାଟି ଖୋଲିଲେ ପ୍ରଳୟଶବ୍ଦଟିଏ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେସମ୍ପର୍କ ଭାଙ୍ଗିଯିବାର ଭୟତମ ପାଇଁ

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ପ୍ରପଞ୍ଚର ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଧନୀ ହେବାକୁଯାବତ ପେଞ୍ଚ କରୁ ଆମେସବୁଠୁ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଦେଖାଇ ହେବାକୁ ବିଏଣେ ଆମ ଇଚ୍ଛା ! ଭଳିକି ଭଳି ଖାଦ୍ୟ ଆମର !ଯେତେ ଖାଇଲେ ବିଆଉଟୁପାଉଟୁ ହେଉଥାଉନାହିଁ

ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା କୁମାରୀ ପ୍ରଧାନ ମୋତେ ଯଦି ମାଗିଥାନ୍ତ ଜୀବନହସି ହସି ଦେଇଥାନ୍ତି ତୁମକୁ,ବିନା ପ୍ରତିବାଦରେ ସମର୍ପଣ କରନ୍ତିଅନେକ ଦିନର ସାଇତା ସପନଆଉ ସଞ୍ଚିଥିବା ଅମୂଲ୍ୟ ସମ୍ପଦ, କିନ୍ତୁ ଏ କ’ଣ କଲ ଯେ !ମନ

ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦାସ ଅଚାନକ ଆଜି ଦେଖା ହୋଇଗଲେସ୍ୱପ୍ନରେ ଆସି ଗାନ୍ଧୀ,ପଚାରିଲି, ‘ବାପୁ, କୁଆଡ଼େ ଯାଉଛଉଟୁଳି ପୁଟୁଳି ବାନ୍ଧି ? ଜନମ ଦିନ ତ ଆଗକୁ ଆସୁଛିଏବେଠୁଁ କାହିଁକି ସଜ,ଲୁହପୋଛି ବାପୁ କହିଲେ,’ବାବୁରେଜୀବନଟା ଏଠି ବୋଝ

ଅନୁପ କୁମାର ମିଶ୍ର ଜହ୍ନରାତି କ’ଣ ଖାଲି ଦେହତାତି ନା ଆଉକିଛିଜହ୍ନରାତି କ’ଣ ଖାଲି ଦରଲିଭା ସ୍ମୃତି ନା ମୂକସାକ୍ଷୀ ମୁଁ ଦରାଣ୍ଡି ଦରାଣ୍ଡି ଜହ୍ନରାତିପଛ ଆଖିମାନଙ୍କୁ ଟାଳିଦେଇ, ତୁମ କୁଡ଼ିଆରେଓଜାଡ଼ି ଅଣାୟତ ଅନ୍ତର୍ଦାହ

ସୌଦାମିନୀ ସାହୁ ଅଭିମାନ ନାହିଁ ଅଭିଯୋଗ ନାହିଁତୁମେ ପରା ମୋର ଆପଣାରଅଧିକାର ପାଇଁ ଆସିବିନି କେବେତୁମେ ତ ରହିଛ ସାଥେ ମୋର ।୧। ଅସ୍ଵୀକାର ନାହିଁ ଆସିବାର ପରେତୁମରି ବାଟକୁ ଚାହିଁଥିବିଅଝଟିଆ ତୁମେ ଅଭିସାର

ଗୋଲକ ବିହାରୀ ବେହେରା ପରିଶ୍ରମ ଯିଏ କରେ ନାହିଁ ସିଏପ୍ରକୃତରେ ଅପରାଧୀକର୍ମ ହିଁ ଜୀବନ କର୍ମ ଶାନ୍ତି ଦିଏଉଦେ ହୁଏ ସଦବୁଦ୍ଧି । କର୍ମର ଉପରେ ଆମ ଅଧିକାରଫଳ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ହସ୍ତରେବିଶ୍ଵାସର ସହ କର୍ମ