ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ କୋଳାକୋଳି : ଏକଖାଇ ପିଇ ଶୋଇ ସତରେ ଏଡ଼ିକି ଯାଇଚେ ଆମେ ମୋଟେଇକୋଳାକୋଳି ପାଇଁ ହମହମ ହେଲେ କୁଣ୍ଢ ମୋଟେ ପାଉ ନାଇଁ !! କୋଳାକୋଳି : ଦୁଇଚତୁରେ ଚତୁରେ ହୋଇ
Category: କବିତା
ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ନାଥ ଦେଇଥିଲି ହସ ଓଠରେ ତୁମରମୋ ଆଖିରେ ଦେଲ ଲୁହସେ ଲୁହକୁ ପ୍ରିୟା ଆପଣା କରି ମୁଁକେମିତି ବଞ୍ଚିବି କୁହ । ସାଥେ ରହିବାର ଶପଥ କରିଲମଥାକୁ ମୋହର ଛୁଇଁତୁମେ ଗଲାପରେ
ଦୀପକ କୁମାର ସ୍ଵାଇଁ ତମ ଦାଣ୍ତ ଦୁଆରେ ଅଟକିଛି ହଳେ ପାଦପାଦ ତଳେ ଚାପି ଦେଇ ଯେତେ ଅପବାଦତମ ଗାଁ ପ୍ରତି ଗଳିର ଧୂଳିରେ ମୁଁ ଖୋଜୁଛିଜାଣି ଜାଣି ହଜାଇ ଥିବା ଜୀବନର ନିଧି
ଶ୍ରୀପାଳ ପଣ୍ଡା ମନେ ଇଚ୍ଛାଙ୍କ କୋଳାହଳଚାଲିବାକୁ ସମାଜ-ପରିଜନ ସହକାନ୍ଧରେ କାନ୍ଧ ମିଳାଇ !ବାସ ! କେଇପାଦ ଚାଲିବା କିନ୍ତୁଉପେକ୍ଷିତ, ଅଗ୍ରାହ୍ୟ, ଅଯୋଗ୍ୟସେଇ ଭୟରେ ମୁଁ ଅସ୍ଥିର, ଅଶାନ୍ତମୁଁ ନିଃସଙ୍ଗ ପଥର ପଥିକ ! କର୍ତ୍ତବ୍ୟ
ସୁଚରିତା ପାତ୍ର ତା’ର ଷ୍ଟେସନ… ସେ ସବୁବେଳେ କୁହେଷ୍ଟେସନ ଥରିଗଲେପାଣି ପରି ସେ ବି ଚହଲିଯାଏ …କେଜାଣି ତା’ର କ’ଣ ଏତେ ଆନ୍ତରିକତା ଏଇ ବାଣୀବିହାର ଷ୍ଟେସନ ସହରେଳ ଟ୍ରାକ୍ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି
ଏନ୍. ନିଳମାଧବ ପାତ୍ର ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ କଥାକୁନିରବରେ ଶୁଣୁଥିଲି,ତା’ର ଅର୍ଥ ନୁହେଁମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ କରୁଥିଲି । ଅସହାୟ ଏ ପରିବେଶରେ,ଅସମାପ୍ତ ଏ ଆଲୋଚନା,ଅଯୌକ୍ତିକ ଏ ଉପସ୍ଥାପନା…। ସବୁ ପୃଷ୍ଠା ଖୋଲି ଦେଉଥିଲାସେ ତରଙ୍ଗିତ
ବଳରାମ ପୂଜାରୀ ଦୂରରୁ ଦିଶୁଥିଲା, ଜଙ୍ଗଲ ମଝିରେମୋ ମାଟିଲେସା ସ୍ୱର୍ଗମୋ ମାଆର, ଜଙ୍ଗଲ ଫେରନ୍ତାବୋଝେ କାଠଭାରରୁଓହ୍ଲାଉଥିଲେ ଝାଳବୁହା ପାର୍ଶ୍ୱଦେବତା ମାନେ,ଜଳ, ଜମି, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଜୀବିକାର ସଂଜ୍ଞା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରୁଥିଲେଆବାହନ ହୋଇଥିବା, ଶୁଖିଲାଶୁଖିଲା ଦାରୁବ୍ରହ୍ମଖେଡ଼ଜନା,
