ଅମୀୟ ବେଜ ଏରୁଣ୍ଡି ଡେଉଁଡେଉଁ ପାଣି ମୁନ୍ଦେ ଥୋଇଦେଲା ଆଣି ବୋଉ ।ଆଉ ଯେ’ ହେଇଥିଲେ କହିଥାନ୍ତି –ନା ଶୋଷ ନାହିଁ ଥାଉ … ଆଜିବି ପିଉପିଉ ପାଟି ଧାରୁ ଇଡ଼ିଯାଏ ପାଣି ଦେହଯାକ
Category: କବିତା
ଭାସ୍ଵତୀ ବାସୁ ୧.ସେ କହିଲା ତା ଓଠ କୁଆଡ଼େଶୁଆ ଥଣ୍ଟ ପରି ଟାଣଆଉ ମିଛ ହସ ପାଇଁ ଟାଣ ଓଠ ଜରୁରୀ । ୨.ସେ କହିଥିଲା ପ୍ରେମ ଦବହେଲେ ମୋ ମୁଠାକ ଯାକ ଧୂଳି।ଏବେ
ମାନସ ରଞ୍ଜନ ନାୟକ ପୂର୍ବଦିଶାରେ ଦିଶେ ଉଦିତ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉତ୍ତରଣସଞ୍ଚରିଯାଏ ନୂତନ ସକାଳର ସମ୍ଭାଷଣ ।ତାଜା ଖବରରେ ସାଜେ ପୁଣି କେତେ ବିସ୍ଫୋରଣଭାଗବତର ସଂଭ୍ରମ ଅପଭ୍ରଂଶ ସଂସ୍କରଣ । ଆବର୍ତ୍ତନର ଗତାନୁଗତିକ ପୁନରାବୃତ୍ତିଜୀବନ ଜିଜୀବିଷାର
ଅରୁଣ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀ ଭେଣ୍ଟିଲେଟରରେ ଯେବେ ମୁଁ ଅଚେତ ଥିଲିମୋ କଷ୍ଟକୁ ନିଜର କରିକଇଁକଇଁ ହେଇ ଚାଲିଆସିଥିଲ ତମେଅନଅଥରାଇଜଡ୍ ଲିଭ୍ କୁ ଭୃକ୍ଷେପ ନକରିମୋ ପାଦ ଧରି କାନ୍ଦୁଥିଲ ଯେବେହେଲେ ନିର୍ଦ୍ଦୟ ବିଧାତାମୋ ପାଟିରୁ
ମାନସ ରଞ୍ଜନ ନାୟକ ଜୀବନ ଜୀବିକାର ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱିତାରେ, ଭିଟାମାଟି ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନଚେତନାର ଚୌହଦୀରେ କ୍ଷୀଣ ଶୁଭେ, ହରେ ରାମ ହରେ କୃଷ୍ଣ ।ହଜିଛି ଆତ୍ମୀୟତା, ବିବିଧତା ସତ୍ତ୍ୱେ ଭାଷାର ପ୍ରଗଳ୍ଭତାପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍ ଟଙ୍କା ବଜାରରେ, ମହଙ୍ଗା ମିଳେ
