ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ

ଅମୀୟ ବେଜ ଏରୁଣ୍ଡି ଡେଉଁଡେଉଁ ପାଣି ମୁନ୍ଦେ ଥୋଇଦେଲା ଆଣି ବୋଉ ।ଆଉ ଯେ’ ହେଇଥିଲେ କହିଥାନ୍ତି –ନା ଶୋଷ ନାହିଁ ଥାଉ … ଆଜିବି ପିଉପିଉ ପାଟି ଧାରୁ ଇଡ଼ିଯାଏ ପାଣି ଦେହଯାକ

ଭାସ୍ଵତୀ ବାସୁ ୧.ସେ କହିଲା ତା ଓଠ କୁଆଡ଼େଶୁଆ ଥଣ୍ଟ ପରି ଟାଣଆଉ ମିଛ ହସ ପାଇଁ ଟାଣ ଓଠ ଜରୁରୀ । ୨.ସେ କହିଥିଲା ପ୍ରେମ ଦବହେଲେ ମୋ ମୁଠାକ ଯାକ ଧୂଳି।ଏବେ

ବେବିନା ରଥ ତା ସହ ଭେଟ ହେବାର କଥା ଥିଲାକିନ୍ତୁ କଥା ରହିଗଲା କଥାରେ । ସେ ମୋ ପାଖୁ ଡାକରେ ପଠାଇଥିଲାପଲେ ଚଢେଇ, ଗୋଟେ ଗୀତର ଝରଣାପବନରେ ଚଗଲା କେଶକୁ ବାନ୍ଧିବା ପାଇଁକୁରେଇ

ସୌମ୍ୟା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ଜଗତରେ ଯେବେ ବଢ଼ିଚାଲେ ପାପଅନ୍ୟାୟ, ଅନୀତି ପାଇଁସ୍ୱୟଂ ଭଗବାନ‌ ମର୍ତ୍ତ୍ୟକୁ ଓହ୍ଲାନ୍ତିଧର୍ମ ସଂସ୍ଥାପନ ପାଇଁ ll ଦେବକୀ ନନ୍ଦନ ରୂପେ ଜନମ ନେଇଅଧର୍ମର କଲ ନାଶପାପିଙ୍କୁ ତାରିଲ ପାପ ବିନାଶିଲଦେଖାଇ ସତ୍ୟର