ଅରବିନ୍ଦ ମିଶ୍ର ଶେଷ ଧାଡ଼ି ପାଇଁ ଶବ୍ଦ ନିଅଣ୍ଟ ପଡ଼େଲେଖିବାର ପ୍ରୟାସ ବୃଥା,ସ୍ଥିର ହେବା ପାଇଁ ଶବ ହେବାକୁ ପଡ଼େଅଭ୍ୟାସ ହିଁ ଜାଣିବାର ପ୍ରଥା, ତୁମେ ପଢିକି ନପଢି ବି ପାରମୁଁ ବୁଝିକି ଅବୁଝା
Category: କବିତା
ନଳୀନକାନ୍ତ ଦାଶ ପ୍ରତୀକ ସେନିଚ୍ଛକ, ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ପ୍ରେମରଛଳନା, ମିଛ, ମାୟାରୁତ ଦୂରେ ! ପ୍ରତିଶୃତିବଦ୍ଧ ଆସିବନିଶ୍ଚୟ ସେଅମାଅନ୍ଧାର ତମସାଚ୍ଛନ୍ନ ରାତି,ଅବା ଦିବା ସୂର୍ଯାଲୋକରେ । ପ୍ରବଳ ବର୍ଷାର ହୋଇ ବାରିଧାରା, ନାଜ୍ୟେଷ୍ଠର ପ୍ରଚଣ୍ଡ ରୌଦ୍ର
ରଜୀତ ଦାସ କାଲି ହୁଏତ ମୁଁ ନଥିବିତମେ ଥିବ, କିମ୍ବାତମ ପରେ ଥିବ ଆଉ କିଏତା’ ସହ ଥିବ ଏଇ ସମୁଦ୍ର ଗର୍ଜନପକ୍ଷୀଙ୍କର ମଧୁର କୁଜନ । ବହୁଥିବ ନଈଗାଁମୁଣ୍ଡ ପୋଖରୀରେ ଫୁଟୁଥିବ କଇଁଗଛ
ସଂଘମିତ୍ରା ସାମନ୍ତରାୟ କିଛି ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ମୁହୂର୍ତ୍ତର ଛବି ଭଳିପାପୁଲିର ମୁଦ୍ରାରେ ଏକ ଦୀର୍ଘସୂତ୍ରୀ ଜୀବନରେଖା,ସାଇତି ରଖିବାର ଅଭିପ୍ରାୟରେ ଯେତେଯେତେଶବ୍ଦମାନଙ୍କର ଆତଯାତ ଓ ଅନ୍ୟମନସ୍କତାହୁଏତ ହୋଇପାରେ କବିର କବିତା । ଏତେ ଦ୍ରୁତ ହୋଇପାରେ ସେମାନଙ୍କ
ସଞ୍ଜିତା ପ୍ରଧାନ ଆଜି ତାକୁ ଦେଖିଲିଖୁବ୍ ନିରୀହ ତା’ ଚେହେରାଇଚ୍ଛା ହେଲା ତାକୁ ଛାତିରେ ଜାକିକହିଯାନ୍ତି ବାକିଥିବା ଅନେକ କଥା …ପଚାରନ୍ତି ମୋ ଭିତରେରୁନ୍ଧି ହୋଇଥିବା ଅନେକ ପ୍ରଶ୍ନ …ଲିଭେଇ ଦିଅନ୍ତି ତା ମୋ
ଧର୍ମାନନ୍ଦ ମହାରଣା ଧନ ଦଉଲତ କି’ହେବରେ ଭାଇଥିଲେ ଥାଉ ଯେତେ ପାଶେଅନ୍ୟର ହିତରେ ନଲାଗିଲା ଯଦିତାହାର ମୂଲ୍ୟ କି ଆସେ । ଆପଣା ପୀଡ଼ାରେ ହୃଦୟ କାନ୍ଦୁଛିବାହୁନିବାହୁନି ଯହିଁଆନ ପୀଡ଼ା ଦେଖି ତୁମ ସେ
ଚିତ୍ତରଞ୍ଜନ ନାୟକ ଅନୁଭବ ତୁମେ ମୋ ପ୍ରେମରଯାହା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲାପ୍ରଥମ ଥରମୋ କଅଁଳ ନିଷ୍ପାପ ହୃଦୟରୁ !! ସ୍ପର୍ଶ ତୁମେ ସେହି ସ୍ନେହରଯାହା ଅନୁଭୂତ ହୁଏକାହା କାନ୍ଧରେମସ୍ତକର ସାହାରାମାଗିଲେ !! ପ୍ରତୀକ୍ଷା ତୁମେସେହି ମିଳନ