ସରୋଜ କୁମାର ସାହୁ ସ୍ଵଚ୍ଛ ନିରିମଳ କାଚର ଦେହରେଝଲସି ଉଠଇ ବତୀଅଳପ ବହୁତ ଜଳେ ସେହି ପୁଣିସଞ୍ଜରୁ ବହଳ ରାତି । ଡରିଯାଏ ନାହିଁ ଝଡ଼ବତାସକୁଥିରିଥିରି ହୋଇ ଜଳେଅନ୍ଧାର ହଟାଇ ଦେଖାଏ ଆଲୋକଉଜ୍ଜଳ ଶିଖାର
Category: କବିତା
ବଳରାମ ପୂଜାରୀ ଦୂରରୁ ଦିଶୁଥିଲା, ଜଙ୍ଗଲ ମଝିରେମୋ ମାଟିଲେସା ସ୍ୱର୍ଗମୋ ମାଆର, ଜଙ୍ଗଲ ଫେରନ୍ତାବୋଝେ କାଠଭାରରୁଓହ୍ଲାଉଥିଲେ ଝାଳବୁହା ପାର୍ଶ୍ୱଦେବତା ମାନେ,ଜଳ, ଜମି, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଜୀବିକାର ସଂଜ୍ଞା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରୁଥିଲେଆବାହନ ହୋଇଥିବା, ଶୁଖିଲାଶୁଖିଲା ଦାରୁବ୍ରହ୍ମଖେଡ଼ଜନା,
ଜ୍ଞାନ ରଞ୍ଜନ ସ୍ଵାଇଁ ସବୁକିଛି ଠିକଠାକ ଅଛି ତୁମ ହାତଗଢା ବିଶ୍ୱର ସହର,ଠିକଣା ଜାଗାରେ ଗ୍ରହ, ଚନ୍ଦ୍ର, ନକ୍ଷେତ୍ର ଓ ତାରାଆକାଶ ତଳେ ଅତଳତଳ ସମୁଦ୍ର, ସମୁଦ୍ର ସେପାଖ ଶୂନ୍ୟଘରପାହାଡ଼, ପର୍ବତ, ଗଛ ଓ
ଭବାନୀ ଶଙ୍କର ନାଥ ଶାନ୍ତିର ପରୀ ମୁଁହିରେଶାନ୍ତି ମୋର ଲୋଡ଼ା,ଅଶାନ୍ତିର କାଳ ଗୃହରେକରାଅନା ମୋତେ ଛିଡ଼ା । ଏ କାଳ ଗୃହରୁ ମୁକ୍ତି କରିଦିଅ ବାହାରେ ମୋତେ ଛାଡ଼ି,ମୁକ୍ତ ଆକାଶେ ଉଡ଼ିବି ମୋଅବସ ଡେଣାକୁ
ବିଭୁ ସାମନ୍ତ ଜଙ୍ଗଲ ଯିବୁ !କୋଳି ଖାଇବୁ ,ବାଘ ଆସିଲେ… ଡରିବୁନି ? ଏତିକି କହିସେ ଫୁଙ୍କିବା ଆଗରୁ ମୁଁତା’ ଆଖି ଯୋଡ଼ାକ ବନ୍ଦ କରିଦିଏ । ପୌଷ ସିନା ପାଉଁଶ ତଳୁମେଲାଣି ମାଗେହେଲେ
ରାମକୃଷ୍ଣ ବାରିକ ଭୋଟ ସରିବା ପରେ…ଗାଁରେ ଆଉ କେହି କାଇଁକାନ ପାଖେ ଫୁସଫାସ୍ ହେଉନିଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ରର ଶବ୍ଦ ଫାନ୍ଦି ସମର୍ଥନ ପାଇବାକୁଆଉ କିଏ କାଇଁ ଘରକୁ ଅନ୍ଧାରୀବିଜେ କରୁନି… ଅଦିନିଆ ଭଲମନ୍ଦ ବୁଝାର ପର୍ବ ସରିଛିମିଛିମିଛିକା
ଶତରୂପା ମିଶ୍ର ବାଗୀଶ୍ଵରୀ ଆହେ ଦେବୀ ସରସ୍ଵତୀ ଧରା ପରେ ଅବତରି,ବସନ୍ତ ପଞ୍ଚମୀ ଶୁଭ ମୁହୂରତେ ଦିଅ ସୁଜ୍ଞାନ ବିତରି । ଚନ୍ଦ୍ର ସମ ଶ୍ୱେତବସ୍ତ୍ର ପରିହିତା ଶ୍ୱେତ କମଳେ ବିରଜି,ଶ୍ୱେତ ରାଜହଂସ ବାହନେ