Author: ସହ-ସମ୍ପାଦକ

ଏଲି ମହାନ୍ତି ଦେଖ ଦେଖନିଉଜରେ କ’ଣ ଲେଖାହେଇଛି‘ଏବେ ପୁଣିମାଟିପାତ୍ରର ଚାହିଦା ବଢୁଛି’… କିଏ ଜଣେ କହୁଥିଲାଲୋକେ ପୁଣିନିମ, ହଳଦୀ ଖାଇଲେଣି ଖାଲିପେଟରେନିତି ସକାଳେ ସେଦିନ କେକ୍ ବାଣ୍ଟିବାକୁ ଯୋଉ ଲୋକ ଆସିଥିଲେବାରମ୍ବାର କହୁଥିଲେଏ କେକ୍

ଅନୁସୂୟା ମିଶ୍ର ମୁହଁ ଖୋଲି କହେନାହିଁ ବୋଲିମନରେ ମୁଁ ଚାହେଁନାହିଁ କିଛିସେମିତି ବି ନୁହଁ,ତୁମେ ବୁଝିଗଲେଅସୀମ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ …ଭାଗ୍ୟ ପାଖେ ଋଣୀ ହୋଇଯାଏ …ଆହୁରି ଆହୁରି ନିଃଶେଷ କରିଦିଏ ନିଜକୁତୁମରି ଆଞ୍ଜୁଳିରେ ।

ଧର୍ମାନନ୍ଦ ମହାରଣା ଆରେ ବାଇମନ କର୍ଣ୍ଣ ଦେଇ ଶୁଣଦୟାର ମାହାତ୍ମ୍ୟ କହଇ ଅଧମ । ଦୟା ଯେ ଅଟଇ ସଂସାରେ ମହତପୂର୍ବେ ମହାଜନେ କହିଛନ୍ତି ସତ । ସକଳ ଜୀବଙ୍କୁ ଦୟା ଯେ କରଇତାହାଠାରୁ

ଶାନ୍ତନୁ ପାଣିଗ୍ରାହୀ ବିଷ ଚରେଜିହ୍ଵାରୁ ଜଠରଅଙ୍ଗପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗକୁ,ସ୍ନାୟୁତନ୍ତ୍ରୀରେ ଫୋଡ଼ିଚାଲେଗୋଡ଼ିଶାଳ କଣ୍ଟା । ଛିନଭିନ୍ ହୋଇ ଛିଟିକି ପଡ଼େଈର୍ଷା ଅସୂୟାର ଜୀବକୋଷଅହଂକାର ଜଡ଼ସଡ଼ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ କଞ୍ଚାମାଂସ । ଛାତି ଫୁଲେଛାତି ଫାଟେସର୍ବାଙ୍ଗ ଥରାଇପୁଣି ହାରେ ବିଷ ଜ୍ୱାଳାରେ ।

କୈଳାସ ଚନ୍ଦ୍ର ସାହାଣୀ  ସକାଳର ଶିରୀ ସଞ୍ଜର ଗୋଧୂଳିରାତିର ଶିତ୍କାର ତୁମେ,ପାହାନ୍ତା ପ୍ରହର ଶିଶିର ପାତ ମୁଁମିଳନର ମଧୁଯାମେ ;କୁହୁଡି ଦିହୁଡ଼ି ଜାଳେ….ବଉଳ ଫୁଲର ମହକ ଭିତରେମକର ଗୁମାନେ ଭାଳେ ! ଚାରିଆଡେ ଏବେ