ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ

ଧୀରେନ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ସିଏ କିଏ ସେ ?ଅପମାନିତ ଆକାଶର ଲୁହ ବିନ୍ଦୁଟିଏନା ଅଭିମାନୀ ମାଟିର ଦୀର୍ଘଶ୍ଵାସ ?ସଂପର୍କର ମିଶାଣ ଚିହ୍ନ ଉପରେଶୋଇ ରହିଛି …କ୍ରମାଗତ ବର୍ଷ ପରେ ବର୍ଷ ! ତା’ର ହସ ଦିନେସୁଗନ୍ଧିତ

ମହେଶ୍ଵର ବିଶ୍ଵାଳ ଛୁଆବେଳେ କେତେ ଦେଖୁଥିଲୁ ଆମେଆକାଶରେ ଥିଲେ ଆକାଶେ ତାରାତାରା ଗଣିଗଣି ଥକି ଯାଉଥିଲୁଖସିଯାନ୍ତି କିଛି ନଦେଇ ଧରା । ନାନା ନାମ ନେଇ ତାରା ଖୋଜୁଥିଲୁଦିଗ ଚିହ୍ନୁଥିଲୁ ତାରାକୁ ଦେଖିସପ୍ତର୍ଷିମଣ୍ଡଳ ଗଉଡ଼

ଅରୁଣ କୁମାର ମିତ୍ର ଭବିଷ୍ୟତ ଗଢିବା ଲାଗି ସଭିଏଁ ବ୍ୟସ୍ତ ଭାରି,ଧନ ଦୌଲତ ଟଙ୍କା ପଇସା ଭୀଷଣ ଦରକାରୀ । ସୁରକ୍ଷିତ ଜୀବନ ଲାଭ ସଭିଙ୍କ କାମନାସୁଖ ଶାନ୍ତି ସ୍ବାଛନ୍ଦ ସ୍ବସ୍ତି ମନର ବାସନା

ଗୀତାଞ୍ଜଳି ପୃଷ୍ଟି ନୂଆ ବରଷର ଶୀତୁଆ ସକାଳେକୁହୁଡି ଗାଆଁର ପ୍ରାନ୍ତେସୁନେଲି ସୂରୁଜ ଉଙ୍କି ମାରିଲେଣିଘୋର ତମସାର ଅନ୍ତେ ll ଧରଣୀ ବକ୍ଷରେ ତରୁଲତା ଡାଳେନବ ଅରୁଣିମା ସ୍ପର୍ଶଘୁଞ୍ଚି ଯାଉଛନ୍ତି କାକର ଗାଲିଚାସବୁ ଦିଶିଲାଣି ସ୍ୱଚ୍ଛ

ବିନେଶ ସାମଲ ସେମାନେ ଆଉ ଫେରିବେନିଏଇ ଯୁଦ୍ଧଖୋର ଗ୍ରହକୁନିରବରେ ଚଢ଼ିବାକୁ ଶୁନଶାନ ପାହାଚ ଯାହାଙ୍କ ପାଦ ଭିଜୁଥିଲା ଭୋର ମୋତିର ଓଦାପଣରେ ।ସେମାନେ କାହିଁକି ଆସିବେଆମ ବାଲକୋନୀରେ ଘୁମେଇ ପଡ଼ିଥିବା ହଳେ ହଳେବିବଶ ଛାଇଙ୍କ

ଡମ୍ବରୁଧର ବେହେରା ମନରେ ନାଚିଛି/ ପାଦର ଅଳତା/ ଚାରିଆଡ଼େ ତୁମ ତାତିଲଗାଣ ଝଡ଼/ ଅନ୍ଧାର ଧରଣୀ/ ଶିହରଣେ ଥରେ ଛାତିମନେ ପଡୁଛି ନା/ ସମୁଦ୍ର ଲହରୀ/ ଧରା ଶ୍ରାବଣର ପାଣିଭଲ ପାଇବାର/ ଛତା ତଳେ