Category: ଗଳ୍ପ

ପଦ୍ମଲୋଚନ ପ୍ରଧାନ ମୁଁ ଫୁଲକୁ ଭଲ ପାଏ । ଫୁଲ ଗଛ ଲଗାଏ । ତାକୁ ଯତ୍ନ କରେ । ଗେହ୍ଲ ବି କରେ ।ମୋ ବାପା କିନ୍ତୁ ଏ ସବୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତିନି

ସର୍ବେଶ୍ୱର ମହାପାତ୍ର ସମୟ ସକାଳ ୯ ଟା ୪୦। ବସ୍‌ର ନା ଗଙ୍ଗୋତ୍ରୀ…ସିଂହପୁର ଭାୟା ଯାଜପୁର ଟାଉନ୍‌ରୁ ଭୁବନେଶ୍ୱର ଆସେ। ମୁଁ ଅନେକ ଥର ଏହି ବସ୍‌ରେ ଯିବା ଆସିବା ବି କରିଛି। ମେନ୍‌

ଅଭିନୟ ଆଦିତ୍ୟ ନାୟକ ଅଳିଆ ଗଦାରୁ ଜାତ ମୁଁ । ବାପା କିଏ ବୋଉ କିଏ ମୁଁ ଜାଣିନି । ମୋର କାନ୍ଦ ଶୁଣି ସବିତା ଦେବୀ ମତେ କୋଳେଇ ନେଇଥିଲେ । ସେ

ଜ୍ୟୋତି ପ୍ରକାଶ ମହାପାତ୍ର ଯାଜପୁର କଲେଜ ଆଗ ଦେଇ ରାସ୍ତାଟି ଥିଲା ସାପ ପରି କଳା ମଚମଚ ଓ ପତଳା। ଦିନଯାକ ପିଲାଙ୍କ ଗହଳଚହଳ। ସଂଜକୁ ସବୁ ଅପସରି ଯାଆନ୍ତି । କଲେଜ ପଡ଼ିଆରେ

ଲେଖିଛନ୍ତି: ବିକାଶ ପ୍ରକାଶ ଯୋଶୀ ଅନୁବାଦିତ: ଆଲାକାନନ୍ଦ ପଟ୍ଟନାୟକ ଏବଂ ଅଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟା ପଟ୍ଟନାୟକ ଶିକ୍ଷକ ଯେତେବେଳେ ଶ୍ରେଣୀରୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପାଇଁ ବାହାରକୁ ଚାଲିଯାନ୍ତି, ପିଲାମାନେ ସେତେବେଳେ ମନକୁ ମନ ଗୁଣୁ ଗୁଣୁ ହୋଇ

ଚାରୁ ଚନ୍ଦନ ଦାଶ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣା କେବେ ସେ ଚୁଲବୁଲି କେବେ ଆନମନା । ସେ ଭାରି ଲାଜକୁଳି । ପାଟିରୁ କଥା କମ୍‍ ହସ ବାହାରେ ତା’ର । ପାଠ ବି ଭଲ ପଢ଼େ

ଶରତ କୁମାର ରାଉତ ଆଦିବାସୀ ଅଂଚଳରେ ଜନସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି ସହ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଶିକ୍ଷାର ପ୍ରସାରରେ ଅଗ୍ରଣୀ ଭୂମିକା ରହିଥିଲା ମୋହିତ୍‌ର । ଗଭୀର ସେବା ମନୋଭାବାପନ୍ନ ନବୀନ୍ ସାତବର୍ଷ ତଳୁ ଗାଁ ଛାଡ଼ି

ଶରତ କୁମାର ରାଉତ ମତେ ଖୁବ୍ ଅଡ଼ୁଆ ଲାଗୁଥିଲା । କଥାଟା କେମିତି ପଚାରିବି, ସ୍ଥିର କରିପାରୁ ନଥିଲି । ଦୀର୍ଘଦିନ ପରେ ଦେଖା । ତିନିଦିନ ତଳେ ଜାମିନ୍‌ରେ କୋର୍ଟରୁ ଆସିଛନ୍ତି ।

ଶରତ କୁମାର ରାଉତ ଏଠି ଟିକେ କାମ କମ୍ । ଖୁବ୍ ଅଳ୍ପ ସମୟର କାମ । ହେଲେ ଆଠ ଘଣ୍ଟା ହସ୍ପିଟାଲ୍‌ରେ ରହିବାକୁ ପଡ଼େ । କିନ୍ତୁ ରୋଗୀ ଝଂଝଟ ଏତେଟା ନାହିଁ

ବିପ୍ଳବ ରାଉଳ ପ୍ରେମ ବଡ଼ ଅଜବ ନିଶାଟେ। ଷୋହଳରୁ କୋଡିଏ ଭିତରେ। ଅଥୟ ବୟସଟା । ଭାରି ଅମାନିଆ ସମୟ। ନା କାହା କଥା ଶୁଣି ହୁଏ, ନା ମନ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଥାଏ।ସ୍କୁଲ୍ ପଢ଼ା