ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ
ଜନମିବା ମାନେ ଧରାବତରଣ କରିବା । ସେଇଠୁ ଜୀବନ ଯାତ୍ରାରମ୍ଭ ହୋଇଯାଏ । ଆଣ୍ଠେଇ ଗୁରୁଣ୍ଡି ଠିଆ ହେବାଦି ଦେଇ ଚଳମାନ ହୁଏ ଶିଶୁଟିଏ । ତା’ ହାତ ଧରି ଚାଲିବାର ଦମ୍ଭ ଦିଅନ୍ତି ବାପାମାଆ ଓ ପରିବାରର ବଡ଼ମାନେ । କ୍ରମେ ସେ ଚାଲେ ତା’ ଜୀବନର ଚଲାପଥରେ ।
ଜାଣ ଯେ ଜୀଇବା ମାନେ ଚାଲିବା । ନୋହିଲେ ନଚଳେ । କାରଣ ଏହି ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ମଣ୍ଡଳରେ ଦେହ ବହି ଜନମିଥିବା ମଣିଷର ଜୀବନଯାତ୍ରା ଆକାଶେ ନୁହେଁ କି ପାତାଳେ ନୁହେଁ, ଏହି ଧୂସର ଧରଣୀ ବକ୍ଷରେ ହିଁ ସମ୍ପାଦିତ ହୁଏ । ତେଣୁ ଏହାର ଚଲାପଥ ମଧ୍ୟ ଭୂମି ଉପରେ ହିଁ ରହିବ । ତେଣୁ ତ’ ଲମ୍ବିଥାଏ ଜୀବନର ଚଲାପଥ । ହେଲେ ବର୍ଣ୍ଣିବା ପରି ଜୀବନର ଚଲାପଥ ନଥାଏ ସତତ ସୁଗମ । ଏଠେଇଁ କଥାଏ ମନକୁ ଆସେ ଯେ ଯଦି ଜୀବନ ଏକ ଯାତ୍ରା, ତେବେ ତହିଁରେ ଚାଲବୁଲ କରିବାର୍ଥେ ଯେଉଁ ପଥ ଥାଏ ତାହା ସୁଗମ ହୋଇଥିବା ନିହାତି ଜରୁରୀ ନୁହେଁ କି ? ହେଲେ ପିଲାବେଳୁ ହିଁ ତାହା ସେମିତି ହୋଇ ନଥିବା ଅନୁଭବ ହୋଇଯାଏ । ଏନେଇ କିଛି ବଖାଣିବା ଆଗରୁ ଆପଣ ଫେରିଯାଆନ୍ତୁ ପିଲାଦିନେ ପାଠ ବହିରେ ପଢିଥିବା ମଧୁବାବୁଙ୍କ ପିଲାଦିନ ସମ୍ପର୍କିତ “ତୁମ ପରି ଛୋଟ ପିଲାଟିଏ” ଗୀତରେ ସ୍କୁଲ ଯିବାବେଳେ କଚ୍ଚା ରାସ୍ତାରେ ଚାଲିଚାଲି ଯାଉଯାଉ କାଦୁଅରେ ଗୋଡ଼ ଖସି ଯାଆନ୍ତେ ସେ କେମିତି ଖସି ପଡ଼ି ଯାଇ ପାଣି କାଦୁଅରେ ସରସର ହୋଇ ଯାଇଥିଲେ ! ଏହି ଦୁରବସ୍ଥା ତାଙ୍କୁ ଏତେ ସରି କରିଥିଲା ଯେ ସେ ପିଲାଟିଏ ହୋଇଥିଲେ ହେଁ ଦଶହରା ଛୁଟିବେଳେ ସାଥୀ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ନେଇ ରାସ୍ତା ସମତୁଲ କରି କାଳକାଳକୁ ଯଶ ରଖି ଯାଇଛନ୍ତି । ଏଥିରୁ ଆମେ ଏଇଆ ବୁଝୁଛୁ ଯେ ଆମ ଯାତ୍ରା ପଥ ବୋଇଲେ ରାସ୍ତା ଠିକଠାକ ନଥିବା ଗତାନୁଗତିକ ଭାବେ ରହି ଆସିଛି । ଏପରିକି କହିକହି ଥକିଯିବା ପରେ ବି କେହି ନଶୁଣିଲେ ନିଜ ଉଦ୍ୟମରେ ଲୋକେ ନିଜ ପାଇଁ ରାସ୍ତା ତିଆରିରେ ଲାଗି ପଡ଼ନ୍ତି ।
ରାସ୍ତା ଜରୁରୀ ମଣିଷ ଚାଲିବା ସହ ଚଳମାନ ସମାଜ ପାଇଁ । ସଭ୍ୟତାର ସମୃଦ୍ଧିର ପରିଚାୟକ ରାସ୍ତା । ରାସ୍ତା ନଥିଲେ ଦୂରତା କେବଳ କିଲୋମିଟରରେ ମପାଯାଏ ନାହିଁ, ବରଂ ମଣିଷର ଅସୁବିଧା, ଅସହାୟତା ଓ ଅପେକ୍ଷାର ଅବଧି ପାଲଟିଯାନ୍ତି ପରିମାପକ ।
ହେଲେ ଏଠି ରାସ୍ତାର ଭାଗ୍ୟ କେତେ ବିଡ଼ମ୍ବିତ ସତରେ ! ନିତ୍ୟ ନୂତନ ହୋଇ ରହିବା ତା’ ଭାଗ୍ୟରେ ହିଁ ନଥାଏ । ଫଳତଃ ନିର୍ମାଣ ବେଳର ଅବାଞ୍ଛିତ ତ୍ରୁଟି, ବ୍ୟବହୃତ ନିମ୍ନମାନର ସାମଗ୍ରୀ, ମଣିଷ କୃତ ଅବହେଳା ଓ ଅନୁଚିତ ଜଳ ନିଷ୍କାସନ ସମେତ ବହୁ ସମୟରେ ନିର୍ମାଣୋତ୍ତର ନିୟମିତ ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣର ଚରମ ଅଭାବାଦି କାରଣଙ୍କ ଅଦୌତି ଯୋଗୁଁ ନୂଆ ଗଢା ରାସ୍ତାଟି ଧୀରେଧୀରେ ପୁରୁଣା ହୋଇହୋଇ ଏକରକମ ଅକାଳ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟର କରୁଣ ଶିକାର ପାଲଟିଯାଏ ।
ଏମିତିରେ ପୁନରପି ପ୍ରସ୍ତୁତି ପୁନରପି ମରାମତି ଆଦୌ ବିକାଶ ନୁହେଁ । ବରଂ ବିକାଶ କହିଲେ ବନ୍ଧନମୁକ୍ତ ଜୀବନର ନିର୍ବାହ, ଯାହା ପାଇଁ ଫି’ଥର ନୂଆ ରାସ୍ତାଠାରୁ ଭଲ ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ ସହ ସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦ ଓ ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ବିହୀନ ଉତ୍ତମ ରାସ୍ତାଟିଏ ଯେ ସର୍ବାଦୌ ଆବଶ୍ୟକ, ଏଥିରେ ସଂଶୟ ନାହିଁ ।
ଚଲାପଥ ଯଦି ଏମିତି ଉତ୍ତମ ହେବ ତ’, ଜୀବନଯାତ୍ରା ଆନନ୍ଦଦାୟୀ ହୋଇ ଗନ୍ତବ୍ୟ ସ୍ଥଳରେ ପହଞ୍ଚି ପାରିବା ଭଳି ଜୀବନର ଶାଶ୍ୱତ ଆନନ୍ଦ ଲାଭ ନିଶ୍ଚେ କରିହେବ !
କସ୍ମରୀ ନଗର, ରାୟଗଡ଼ା, ମୋ – ୯୪୩୭୯୦୯୬୭୫
ଲେଖକ ପରିଚୟ
କବିତା, ଗଳ୍ପ, ରମ୍ୟକଥା ଓ ଅନୁବାଦ ସମେତ ସାହିତ୍ୟର ବବିଧ ବିଭାଗରେ ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି କଲମ ଚାଳନା କରି ଆସୁଥିବା ପ୍ରବୀଣ ସ୍ରଷ୍ଟା ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ଜଣେ ସୁପରିଚିତ ସ୍ତମ୍ଭକାର ମଧ୍ୟ । ସାହିତ୍ୟ ସମ୍ପାଦନା ଓ ସଙ୍ଗଠନରେ ବି ଧୂରୀଣ ସ୍ରଷ୍ଟା ଏଲ୍ଆ.ଇ.ସି.ର ପ୍ରଶାସନିକ ସେବାରୁ ଅବସର ପରେ ସମ୍ପ୍ରତି ରାୟଗଡ଼ାର ସ୍ଥାୟୀ ବାସିନ୍ଦା ଭାବେ କସ୍ମରୀ ନଗର, ରାୟଗଡ଼ା ସ୍ଥିତ ନିଜ ନିବାସ “ସୁହାସିତମ୍”ରେ ସୃଜନ ମଗ୍ନ ।
