ଡ. ଗୀତାଞ୍ଜଳି ପୃଷ୍ଟି ସ୍ମୃତି ତୁମେ ଆସ ଅତୀତ ସାଥୀରେଫଗୁଣର ରଙ୍ଗ ନେଇତୁମେ ପୁଣି ଆସ ଭରା ସମ୍ମୋହନେଅନେକ ଯାତନା ସହି ।। ସ୍ମୃତି ତୁମେ ପରା ଶିଖାଇ ଦେଇଛବଞ୍ଚିବାର ମାୟା ମୋହତୁମ ପାଇଁ
Category: କବିତା
ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ ବେହେରା ଯାହା ଆଶା କରିଥିଲିତାହା କଣ ପାଇପାରିଲି ତୁମଠୁ ? ପାଇପାରିଲି କି ଋତୁମାନଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟନା ରାତିମାନଙ୍କର ଅନୁରାଗମାସମାନଙ୍କ ମାଧୁର୍ଯ୍ୟନା ମୁହୂର୍ତ୍ତମାନଙ୍କ ସଂସର୍ଗଏବେ କି ଉତ୍ତର ବା ଦେବି ମୁଁଏ ବିଦାୟ ବେଳରେ
ଅରୁଣ କୁମାର ମିତ୍ର ନୂତନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ନୂତନ ବରଷ ଆନନ୍ଦଘନ ପ୍ରାତଃଆଗାମୀ ଦିନର ଆଶାର ସପନ ସଦ୍ୟ କୁହୁଡ଼ି ସ୍ନାତ । ପ୍ରବଳ ଜାଡ଼ରେ ପୁର ଓ ପଲ୍ଲୀ ଆବାହନ ନବ ଦିନକୁଉଚ୍ଛ୍ୱାସ ସହ
ବିନୟ ମହାପାତ୍ର ସବୁ କିଛି ନପାଇବା ଭଲ,ଖୋଜିବାରେ ଆନନ୍ଦ ଥାଏ,ପ୍ରତୀକ୍ଷାରେ ଉତ୍କଣ୍ଠା ଥାଏ,କେବେ ବସି ଦିନ ଗଣେ,କେବେ କାନ୍ଥ ଘଡ଼ି ଦେଖିଦେଖିରାତି ପାହିଯାଏ ।ସବୁ କିଛି ପାଇଗଲେ,ପ୍ରତୀକ୍ଷାର ଅନ୍ତ ହୋଇଯିବଥରେ ପାଇଗଲେ,ହରାଇବାର ଡର ଯେ
ବସନ୍ତ ବେହେରା ମୁଁ ଗୋଟିଏ ଚିତ୍ର ଆଙ୍କୁଚି – ଅନ୍ଧାରରନିଃସଙ୍ଗତାର ତୂଳୀରେବିଷାଦର ରଙ୍ଗ ଗୋଳେଇଦୁଃଖର କ୍ୟାନଭାସ୍ ଉପରେ ଅନ୍ଧାର ବଡ଼ ସୁନ୍ଦର ଲାଗୁଛିତାର ପ୍ରସ୍ତପ୍ରସ୍ତ ପ୍ରଲମ୍ବିତ ଛାଇକୃଷ୍ଣ ଅଜଗର ପରି ଗୁଡ଼େଇ ରଖିଛିଝର୍କା ସେପଟୁ
ମଞ୍ଜୁଳା ପ୍ରଧାନ ଆସ ମାଆ ଅମ୍ବିକେ ଜଗଦମ୍ବା ତୁମେଛାଡ଼ି ସରଗପୁର,ଦେଖିଯାଅ ଥରେ ଏ ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ଭୂମିରେକେତେ ଯେ ମହିଷାସୁର,ତୁମେ ସିନା ବଧ କରିଥିଲ ସତ୍ୟେମହିଷାସୁର ଗୋଟିଏ,ଆଜି କିନ୍ତୁ ଏଠି ଦଳଦଳ ହୁଅନ୍ତିମହିଷାସୁର କୋଟିଏ ।