Category: ସ୍ତମ୍ଭ

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ବୋଲକରା ମାନେ ଯିଏ ଆଜ୍ଞା ବହ । କହିବା କଥା ଶୁଣି ତଦନୁସାରେ କାମ କରିଦିଏ । ଏନେଇ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଠାଏ କୁହାଯାଇଛି ଯେ କହିବା ଆଗୁ ମନ କଥା ଜାଣି

ଡ. ଜ୍ୟୋତି ପ୍ରକାଶ ମହାପାତ୍ର ଅବଶ୍ୟ ଏ କାହାଣୀ ଘଟିଲା ବେଳକୁ ମୋ ବାପା ସ୍କୁଲରେ ପଢୁଥିଲେ । ମୋ ବାପାଙ୍କ ପିଉସୀ ଜାନିଆ ଦେଈ ଗୋଟେ ରେଡ଼ିଓ ନେଇ ଯାଇଥିଲା ତା’ ସାଙ୍ଗରେ

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ଭବ ଓ ଅନୁଭବ ମିଶି ଭବାନୁଭବ । ଭବ ଶବ୍ଦଟି ସହ ତ କେତେ କେତେ କଥା ଯୋଡ଼ା ହୋଇ ରହିଛି । ତେବେ ଠାଏ ଭବ ରଙ୍ଗ ଭୂମି ବୋଲି

ଡ. ଜ୍ୟୋତି ପ୍ରକାଶ ମହାପାତ୍ର ବଂଶଧାରା ଟପୁଟପୁ ଆସେ ଗୁମୁଡ଼ା । ଲାଗେ ରାୟଗଡ଼ା ଆଉ ଅଳ୍ପ ଦୂର । ଗୋଟେ ଭୟଙ୍କର ଘାଟି ଚଢ଼ି, ବୁଲେଇ ବଙ୍କେଇ ରାସ୍ତାରେ ପାହାଡ଼ ଓ ଗଛଙ୍କ

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ଭଲ ମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭଲ । ଆଉ ଯାହା ଭଲ ନୁହେଁ ତାକୁ ସହଜରେ ଖରାପ ବୋଲି କହିହେବ । ଅର୍ଥାତ ଭଲ ସହ ଖରାପ ବି ରହିଅଛି । ସଭିଏଁ

ଡ. ଜ୍ୟୋତି ପ୍ରକାଶ ମହାପାତ୍ର ଗାଆଁ ଆମର ଯିବାଆସିବା ଦୃଷ୍ଟିରୁ ପଛୁଆ । ନଈ ପାରି ଗାଆଁ । ଆଷାଢ଼ ମାସରେ ନଈ ବଢ଼ିଥିଲେ ଘାଟ ପାର ହେବାକୁ ଓଳିଏରୁ ଅଧିକ ସମୟ ।

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ‘ଯା’ଆସ’ ଶବ୍ଦଟି ବାହାରକୁ ଗୋଟାଏ ଦିଶେ ସିନା ତା ‘ଭିତରେ କିନ୍ତୁ ସାଇତା ହୋଇ ରହିଛନ୍ତି ଯୋଡ଼ିଏ ଶବ୍ଦ : ଯାଅ ଓ ଆସ ! ଅର୍ଥ : ଯିବା ଓ

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ଏମିତିରେ କେହି କେବେ ଦାବି କରି କହି ପାରିବେନି ଯେ ତାଙ୍କର କୌଣସି ଶତୃ ନାହାଁନ୍ତି । ବରଂ ଶତୃ ଶବ୍ଦଟି ଉଚ୍ଚାରିବା ମାତ୍ରେ ସଭିଙ୍କ ମନକୁ କେହି ନାକେହି ଏଭଳି

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ବୋଇଲା ଭଙ୍ଗାଗଢାର ଏ ଦୁନିଆ । ଆମେ ଏନେଇ ଚିନ୍ତିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତେ କାନରେ ଫେର୍ ଅବଲୀଳା କ୍ରମେ ଗୁଞ୍ଜରିତ ହୋଇଉଠିଲା ଜଣେ ସଦା ସୁମହାନ ସଙ୍ଗୀତଜ୍ଞ ଗାଇ ଯାଇଥିବା ଚିର

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ଏଥରର ସ୍ତମ୍ଭ ‘ଅଳ୍ପାଳାପ’ ଲେଖିଲାବେଳକୁ ଏକ ଅଶ୍ରୁଳ ଆବେଗ ଆଚ୍ଛନ୍ନ କରି ପକାଇଲା । କାରଣ ଆଜି ସଦାୟୁଷ୍ମାନ ସ୍ରଷ୍ଟା ସୁଖ୍ୟାତ ସ୍ତମ୍ଭକାର ଗନ୍ତାୟତ ଶିବପ୍ରସାଦଙ୍କ ଷୋଡ଼ଶ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦିବସ !