Category: ସ୍ତମ୍ଭ

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ବହି ପଢିବା ଓ ଗୀତ ଶୁଣିବା ଭଳି ଅଙ୍ଗୁଳି ଗଣତି କତିପୟ ନିଶା ବାଦ୍ ମୋର ଆଉ ଏକ ମହାର୍ଘ ନିଶା ହେଲା ଚା’ ପିଇବା ! ଏଥର ଆପଣ କଳ୍ପନା

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ‘ସୁୁନ୍ଦର’ ଶବ୍ଦଟି ଆଗରେ ‘ଅ’ ଯୋଡ଼ି ଦେଖନି, କେମିତି ଛାଏଁ ‘ଅସୁନ୍ଦର’ ହୋଇଯିବ ! ଅବିକଳ ସେଇମିତି ‘ଲୋଡ଼ା’ ବି ‘ଅଲୋଡା’ !! ଏହି ‘ଅ’ ଏଠେଇଁ ଅଭାବିତ ବା ଅନାପେକ୍ଷିତ

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ମଣିଷ ଯେମିତି ଏକ ସାମାଜିକ ପ୍ରାଣୀ ସେମିତି ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ କଥା ଉଠିଲେ ଡାମରା କାଉକୁ ହିଁ ସର୍ବାଧିକ ସାମାଜିକ ପକ୍ଷୀ ବୋଲି କହିହେବ । ଏମିତି ଦେଖିଲେ ତଥାକଥିତ ସାମାଜିକ ପ୍ରାଣୀ

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ଖୁଆଇବା ସହ ଖାଇବା ଜଡ଼ିତ । ତା ଅର୍ଥ ଖାଇବା ଚିଜ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ରହିଛି । ଏଥର ଜଣେ ଲୋଡ଼ା ଖାଇବା ପାଇଁ । ଏଠେଇଁ ଫେର୍ ଯୋଡ଼ାଏ କଥା

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ଉପନିଷଦରେ “ସତ୍ୟଂ ବଦ, ଧର୍ମଂ ଚର” ବୋଲି ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି । ଅର୍ଥାତ ମଣିଷ ସର୍ବଦା ସତ୍ୟ କହିବା ସହ ଧର୍ମାଚରଣ କରିବା ଚାହି । ତଥାପି ମିଥ୍ୟା ବି ସମତାଳରେ

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ମଣିଷଙ୍କୁ ନନେଲେ ସମ୍ଫର୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ଭାବିବାରମ୍ଭ ବି କରି ହେବନି । ତଦୁତ୍ତାରେ କିନ୍ତୁ ମଣିଷ ସହ ଜଡ଼ିତ ଏ ଜଗତର ବା ପ୍ରକୃତିର ଓ ସମାଜର ସମ୍ପର୍କ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଉଠିବ

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ହଁ, ବୋଇତାଳୁ ଗୋଟେ ଫଳର ନାମ । ପରିବା ଭାବେ ବ୍ୟଞ୍ଜନ ପ୍ରସ୍ତୁତି ବେଳେ ଏହା ଲୋଡ଼ା ପଡ଼ିଥାଏ । ଆମ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏହା ବୋଇତାଳୁ ଭାବେ ନାମିତ । ଅଞ୍ଚଳ

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ବୋଲକରା ମାନେ ଯିଏ ଆଜ୍ଞା ବହ । କହିବା କଥା ଶୁଣି ତଦନୁସାରେ କାମ କରିଦିଏ । ଏନେଇ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଠାଏ କୁହାଯାଇଛି ଯେ କହିବା ଆଗୁ ମନ କଥା ଜାଣି

ଡ. ଜ୍ୟୋତି ପ୍ରକାଶ ମହାପାତ୍ର ଅବଶ୍ୟ ଏ କାହାଣୀ ଘଟିଲା ବେଳକୁ ମୋ ବାପା ସ୍କୁଲରେ ପଢୁଥିଲେ । ମୋ ବାପାଙ୍କ ପିଉସୀ ଜାନିଆ ଦେଈ ଗୋଟେ ରେଡ଼ିଓ ନେଇ ଯାଇଥିଲା ତା’ ସାଙ୍ଗରେ

ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଗନ୍ତାୟତ ଭବ ଓ ଅନୁଭବ ମିଶି ଭବାନୁଭବ । ଭବ ଶବ୍ଦଟି ସହ ତ କେତେ କେତେ କଥା ଯୋଡ଼ା ହୋଇ ରହିଛି । ତେବେ ଠାଏ ଭବ ରଙ୍ଗ ଭୂମି ବୋଲି