Author: ସହ-ସମ୍ପାଦକ

ଛବିରାମ ସେଠି ସବୁଜ ସୁନ୍ଦର ଧରଣୀର କୋଳେସୃଷ୍ଟିର ଅପୂର୍ବ ଲୀଳାଆଦିମ କାଳରୁ ମହୀ ମଣ୍ଡଳରେବୃକ୍ଷ ଲତା ଗିରିମାଳା । ମଣିଷ ସମାଜ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁକିଲୋଡ଼ା ହୁଏ ଗଛଲତାବାତ୍ୟା ମହାବାତ୍ୟା ପ୍ରଳୟଙ୍କରୀରେଭାଙ୍ଗିପଡ଼େ ବୃକ୍ଷ ମଥା ।

ବିନୟ ମହାପାତ୍ର ଦୁନିଆର ଭିଡ଼ଭାଡ୍ ବଜାରଠୁବହୁତ ଦୂରରେ,ସବୁକିଛି ଭୁଲି ଯାଇ,ପର୍ବତଘେରା ସବୁଜ ଉପତ୍ୟକାରଅଜଣା ଏ ଗହନ କାନ୍ତାରେ,ଅବା କେଉଁ ମରୂର,ଉତ୍ତପ୍ତ ଶୈକତ ଶେଜରେ,ମୁଁ ଆଜି ଏକାଏକାନିଜେ ନିଜକୁ ଖୋଜୁଛି,ମୃତ ମୋର ମନ ପାଇଁଦୁଇ ଘଡ଼ି

ବିଜୟ ମହାପାତ୍ର ହାତ ଟେକିଦେଲିଆକାଶ ଓ ସମୁଦ୍ର ଆଡ଼କୁମୋ ପାଦ ତଳର ପୃଥିବୀଏବେ ତରଳୁଛିଭିଟାମାଟି କିଛି ନାଇଁମୁଁ ବନ୍‌ଜରଯେମିତି ଅସଂଖ୍ୟ ତାରା କିଲିଭାଇ ପାରନ୍ତିପୁରାପୁରି ଅନ୍ଧାର ! ଅନ୍ଧାର ତିନି ଭାଗଆଲୁଅ ଏକ ଭାଗଭିତରେ